Roadtrip France 2016

Ineens komt het in je op; we gaan met een camper naar Frankrijk.

Dag 1.
Daar gaan we dan, vanaf ons thuis aan de Theo Thijssenhove 56 in Zoetermeer op weg naar o.a. de Camargue, want wie wil dat niet zien, wilde stieren, wilde paarden, en wilde flamingo’s om er maar een paar te noemen.
Wat zal dat een verwennerij zijn voor ons bleekneusjes uit de grote stad, en dan al die regionale en nationale producten en gerechten; Nee Frankrijk, en met name de Camargue, is wat mij betreft het beloofde land. Hier wil ik later wonen en sterven, alles beter dan dat verdomt saaie Nederland
Onze eerste stop zal Besançon zijn in de regio Bourgogne-Franche-Comté, de route die ik geplant had, ging over Maastricht, door naar Luxemburg om goedkoop te tanken, en dan fluks over de A31 & de E23 naar het centrum van Besançon
alwaar een groot parkeerterrein is vlak bij het hoofdbureau van politie, dus da’s lekker veilig om een nachtje wilt te staan.
Natuurlijk hebben we ons halve huishouden mee, Hollanders zeker?, en dus ook een paar formidabele spanbanden, om hiermee de deuren te vergrendelen, zodat ze niet zo makkelijk de deuren van de camper kunnen openen, nadat ze ons vergast hebben, je hoort zulke vreemde verhalen van mensen die ze met gas in slaap hebben gemaakt, waarna de hele camper inclusief de pyjama die ze die nacht aanhadden gestolen was, nee dat zal ons niet overkomen.
Een vervelend iets is dat het acculampje weer is gaan branden, maar dat dee hij eergisteren, toen ik de camper ging halen, ook al, en toen bleek er na doormeten bij de kamperverhuurders niets aan de hand te zijn, de dynamo gaf netjes stroom, en de accu zat propvol, dus ach zal wel een storing zijn, tis ook niet de nieuwste camper.

Daar sta je dan in Beek, Limburg met een rotte dynamo

Na een paar uur rondtoeren in ons paleisje op wielen was het tijd om een rustpauze in te lassen, dus bij tankstation vossenhol, vlakbij het Limburgse plaatsje Beek, de camper langs de kant geslingerd, en even een kop koffie gescoord, na een klein half uurtje wilde we weer weg, jammer joh, de camper wilde niet starten, alleen een zachte klik kwam er vanuit het vooronder. Gelukkig waren we wel zo slim om een ANWB camperdinges af te sluiten, dus bellen met de ANWB, waar we stonden en zo, en verdomt binnen nog een half uurtje stond daar een ANWB meneer met een zwaar Limburgs accent, die constateerde dat de dynamo de geest gegeven had, maar hij wist ook een adres in Beek, waar een bedrijfje zat welke accu’s dynamo’s en startmotoren deed, zowel nieuw als renovatie, is dat een gelukkie bij een ongelukkie, een nadeel, die was morgen pas weer open.

Wij met de camper, die een volle accu had dankzij de ANWB, naar het industrieterrein waar het bedrijf[je] gevestigd was, en daar een plekje gezocht om de nacht door te brengen, niet echt een leuk begin van de vakantie, maar ja. Later blijkt het niet de beste keuze te zijn geweest om daar te staan, komen nogal wat feestvierders van de plaatselijke discotheek langs, Michele zegt dan ook dat er iemand ’s nachts aan de camper heeft staan morrelen, maar gelukkig lag ik volledig in coma, dus aan mij heb je niets, ik heb dan ook niets gehoord, een echte steun en toeverlaat dat ik ben.

Vanuit de camper een plaatselijke Griek gebeld, die ook bezorgde, en dan weet je dat je in Limboland bent tussen de Limboianen, anderhalf uur wachten op 2 pita schotels en een fles plaatselijke goedkope rode huispleurk, volgende dag hadden we allebei toch knap koppijn van die bocht.

Dag 2.

’s Morgens beroerd wakker geworden, wat is dat bed godvergeten hard, en klein, maar wel hartstikke leuk en gezellig zo met zijn tweetjes dicht tegen elkaar, alleen Jezus wat was dat bed hard.
Hierna naar het bedrijfje gereden om onze startmotor te laten vervangen, alleraardigste vent, die ons uitlegde dat er 3 types waren voor dit type fiat motor, en dat hij er 2 in huis had, en anders of moest reviseren of bestellen, maar er was een maar, hij kon op zijn bedrijf de door ons gehuurde camper niet maken, of wij achter hem aan wilde rijden naar een ander bedrijf waar de camper wel op de brug paste, want tja bijna 3 meter hoog.

Wij netjes achter deze kerel aan gereden naar een ander garagebedrijf, goede kennis, en daar stond ’s morgens vroeg de camper dan op de brug.
Zeldzaam aardige mensen bij dit bedrijf, kopje koffie erbij, en het zonnetje scheen, dus heerlijk op een bankje met koffie/thee en een koekje.
Voor 12 uur stond de camper weer op de keien, en waren wij bijna 400 euro lichter, maar dat mocht de pret niet drukken, op naar Besançon. Nog maar 520 kilometer te gaan vandaag.
Gelukkig hebben we bij de camper ook een tomtom meegekregen, nou ja, die zat er al in dus, en als ik het geweten had, dan had ik hem zelf meegenomen want dat prut ding wat er al in zat is totaal van lotje getikt, bij elke rotonde moest je heel goed opletten, want elke inrit, doodlopend steegje, daar zag dat kreng als een gewone straat of snelweg, nee van up-dates hadden de verhuurders nog nooit gehoord, al met al zijn we volgens ons 5 á 600 kilometer omgereden doordat de DomDom er steeds net even naast zat, neem hier de derde afslag werd al snel: Tjeetje wat een hoop tegenliggers en allemaal ook op onze weghelft, of bij de volgende rotonde; keer om, wat een kut ding was dat, en omdat de camper geen 220Volt aan bord had konden we ook geen gebruik maken van Google maps of ander navigatie apps op onze tablet of telefoons, opladen via de 12 volt aansluitingen werkte ook van geen kanten, tof campertje 🙁

Hoe afgeleefd het ding werkelijk was, daar vertel ik aan het einde wel over, maar wat M [de verhuurster] vertelde over dat ze heel de dag bezig geweest was om de camper proper te krijgen, ook dat bleek haar versie van de waarheid, waar we de eerste nacht al achter waren, als je met je platte hand op het matras sloeg, dan dwarrelde de huidschilvers en haren van minstens 30 voorgaande huurders omhoog, om met Rob Geus te spreken; man, man, man, kansloos.
Maar, man, man, wat een mooie rit, beetje grauw en nat weer bij Luxemburg, maar daarna, Noord Frankrijk.

Michèle rijdt ons veilig en vol vertrouwen richting Bresacon

Tja Noord-Frankrijk, daar wil je gewoon zo snel mogelijk doorheen, natuurlijk altijd al een sober en somber gebied geweest, maar na de laatste Europese crisis is het hier blijkbaar knap raak geweest, veel half verlaten dorpjes, lege winkels en verlaten industrie. Wel een mooie omgeving, maar god wat een armoede voor zo’n mooi land.

’s Avonds komen we aan in Besançon en parkeren we onze camper op een groot parkeer terrein langs de rivier, er staan nog 2 andere campers, een Duitser en een Fransoos, wij staan eerst langs blijkbaar een looproute en zoeken iets later een plekje uit onder een lantaarnpaal een paar parkeerplaatsen naast de Duitser.

Hier is de google maps link waar we stonden, kan je zelf een beetje rondkijken.

Ik ben bekaf en we gaan dan ook redelijk vroeg op stok, morgen rijden we richting Grenoble in de Franse Alpen.

Dag 3

Wakker worden in Besançon is toch niet echt hetzelfde als in je eigen zachte, warme superduper boxspring met verwarming. Die stoere vrouw van mij heeft zich voorgenomen om hier even gezellig te gaan hardlopen, we staan hier vlak langs een rivier, dus die renkoekoek gaat er voor, maar is toch opvallend snel terug, we moeten namelijk vandaag weer een stukje tuffen naar tenminste Grenoble, en liefst nog iets verder. Vanaf hier wordt het een stuk meer op vakantie dan de eerste 2 dagen, we gaan de bergen in, en volgens mij kan het alleen beter & mooier worden.

Op de parkeerplaats speelt zich iets af, in eerste instantie had ik het niet door, maar nu zie ik het, er rijdt de hele tijd een klein autotje op en neer tussen de ingang en de uitgang van het parkeer terrein. Wat blijkt de bestuurder is geen rijk mens en probeert via een parkeerende klant een extra parkeerkaartje te ritselen, dus hij hoopt er op dat iemand een kaartje trekt, dan even naar achter rijdt en dan weer een kaartje trekt, zodat het mannetje wat zo op en neer aan het rijden is, er gratis uit kan, want de eerste 30 minuten of zo is het gratis parkeren. Uiteindelijk lukt het de slimme donder om iemand zo gek te krijgen, en zien we hen dankbaar zwaaiend het parkeer terrein verlaten.

De schik slaat mij om het hart, zou het hier zo verdomde duur zijn, of … we hebben hier de hele avond en nacht gestaan, godskolere, straks kost het iets van 50 euro of meer om hier een uur of negen geparkeerd te staan, of moet je een specioale parkeervergunning hebben, of.. of… We zijn klaar om te vertrekken, Michèle gaat met een zak kleingeld en betaalpas naar de parkeerautomaat, in de tussentijd denk ik, al moet ik die paal er uit trekken, ik ga hier gewoon vandaan. Iets later komt Michèle aangelopen, met een uitrijkaartje in haar hand, welgeteld, 3,60 Euro om een hele nacht geparkeerd te staan, Frankrijk begint ineens een stuk leuker te worden, nu de 6 jaar Franse les van school weer herinneren en het komt goed. Heb G.V.D. niet voor niets op het VCL gezeten.

Onze eerste stop op weg naar Grenoble wordt Oyonnax, daar is volgens ons handige camper-stop appje een sani-zuil op een kleine camper parkeerplaatsje, zodat we vers water kunnen innemen, en het chemotoilet en vuilwater kunnen lozen, gelukkig zit er volgens M, je weet wel de camper verhuurster, alles op, aan en bij de camper, dus dat zit wel snor.

We gaan door de Jura, en man, wat is het hier mooi, heuvels, kronkelweggetjes, bergen, natuur, ze hebben het hier allemaal. Via Port-lesney & Orcelet gaan we naar Oyonnax, het is wonderschoon, beekjes, watervalletjes, pottenbakkers het is er allemaal aanwezig, in de voormiddag zijn we in Oyonnax. Maar waar is die parkeerplaats?  Er is wel een parkeerplaats, maar die is voor personen auto’s en er is ook nergens iets te bekennen van een soort van sani-zuil of wat dan ook, en terwijl ik het parkeerterreintje weer verlaat zie ik schuin aan de overkant 2 campers staan, aan de ander kant van een best wel erg drukke weg, daar moeten we zijn. Ik kan de camper gelukkig keren zonder iets te raken, en draai de 7 meter lange camper zo de ander parkeerplaats op, direct bij de sanizuil, perfecto!

Na het chemisch toilet te hebben geleegd willen we vers schoon super helder water innemen, En inderdaad alles zit bij de camper, behalve een godvergeten tuinslang om water in te nemen, gelukkig hebben we wel een grote trechter en 2 emmers in het vooronder[ eigenlijk achter onder, maar Phuuu] dus dat wordt emmers vullen, daar kan je zien wat een tijger mijn Michèle is, ze kantelt de ene emmer super helder fris water na de ander emmer in de trechter, en voor je het weet zit er 100 liter in de buik van ons paleisje op wielen.Om vuil water te lozen moet je met de camper precies boven een soort van put staan, anders klettert alles over de straat en dat is niet de bedoeling.

Ik vindt dat de camper er niet netjes boven staat, en we zijn per slot van reekening te gast in Frankrijk, dus ik besluit dat de camper even netjes boven de put moet staan. Het is daar nogal kielekiele, dus vraag ik Michèle of ze kan kijken of ik al achteruitrijdend niet raken gaat. Michele de camper uit, en ik zie haar niet meer in mijn spiegels, waar is die geit, ze zal er toch niet pal achter staan, ach, die scheeuwt wel als ik haar zal raken, en terwijl ik links in mijn spiegel kijk, rij ik recht het achterlicht aan gort, handig zo’n vrouw die kijkt of je niets raakt, hier sta ik dan met het Oyonnax lokale informatie bord in mijn rechter achterlicht. Wat blijkt, Michele was gaan kijken of er geen auto aan kwam die ik zou kunnen raken, we staan naast de weg op een parkeerplaats. Ik denk dat het de frisse lucht geweest is die haar denkvermogen tijdelijk aangetast moet hebben.

Verderop staan een handje ouwe duitsers het tafreeltje gade te slaan, en ik kan maar aan een ding denken, ik hoop dat die fokking kut moffen het leven laten vannacht, wat een grafzooi, daar gaat onze borg.

Naja, we gaan weer verder, we hebben vers water etc…, op naar Grenoble.

Het valt me trouwens op dat 100 kilomer in de bergen langer is dan 100 kilometer op de vlakke weg, de afstand is misschien exact gelijk, je doet er alleen 3 maal langer over, maar dat vind ik geen straf, want tjongejonge wat is het mooi hiet tussen Oyonnax en Grenoble, en morgen wordt het nog veel beter want dan gaan we van Grenoble naar Gap via  Briancon, over o.a. de D1091, echt de bergen in dus, prachtig

 

Het is al donker als we Grenoble bereiken, en ons naast de Camping Municipal settelen, de gemeentelijke camping staat vol, we staan onder een boom, aan de rand van voetbalvelden.

 

 

Dag 4

Dag 5

Dag 6

Dag 7

Dag 8

Dag 9

Dag 10

Dag 11

Dag 12

Dag 13

Dag 14

Fotografie